Οι πάγοι θα λιώνουν – στους πόλους τουλάχιστον Οι φωτιές θα μαίνονται στερώντας μας κάθε δέντρο Που έμαθε ανάποδα από εμάς να ανασαίνει Για να ’χουμε οξυγόνο αφειδώς να σπαταλάμε Απ’ τα καμένα δάση ελεύθερα Θα περνάνε ρέματα ορμητικά Στης πλημμύρας τα νερά θα αντηχούν Δραματικές κραυγές πνιγμένων Και παιδιών που ορφάνεψαν πρόωρα Κι εγώ θα συνεχίσω να πληρώνω Με αίμα κάθε μήνα Το τίμημα που δεν έφτιαξα έναν άνθρωπο Μισό Εγώ μισό Εσύ Να βλέπει τον κόσμο να καταστρέφεται __ Μαρία Ρέστα «Πεσάχ» - εκδόσεις ΘΡΑΚΑ, 2025 Η Μαρία Ρέστα γεννήθηκε στην Ξάνθη την πρώτη Απριλίου του 1991, ήταν Μεγάλη Δευτέρα επτά η ώρα το πρωί. Έζησε στην Ξάνθη το πρώτο της Πάσχα και τα επόμενα δεκαεπτά. Σπούδασε Ιατρική στη Θεσσαλονίκη κι έπειτα Μοριακή Βιολογία και Γενετική στην Αλεξαν‐ δρούπολη. Μένει στο Παρίσι και ασκείται στην Παιδιατρική Ενδοκρινολογία. Γράφει ελεγείες και μονόσειρα αστεία, που είναι περίπου το ίδιο πράγμα. Το Πεσάχ είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή για την οποία κέρδισε το βραβείο Γιάννη Βαρβέρη της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.