So fine, we cannot do it. But nearing means distancing. SYLVIA PLATH Ως ένθερμος οπαδός μιας παράδοξης πολυτέλειας κάθε φορά που η διχασμένη φύση σου γιορτάζει φροντίζεις να φοδράρεις τα μυστικά σου με μεταξωτή ευτέλεια Όλες αυτές οι μικροσκοπικές δηλητηριώδεις σκέψεις που συσσωρεύονται στο μυαλό σου σαν αιωρούμενα σωματίδια γίνονται αυτόχειρες σκορπιοί που τσιμπούν με την ουρά τους το κεφάλι τους Αν αγωνιωδώς ψάχνεις να βρεις ένα κουμπί επάνω μου να πατήσεις για να ζήσεις μαζί μου μια συνηθισμένη ζωή θυμήσου ότι το σημείο ανάφλεξής μου είναι η αδράνεια Έχεις σ' εκκρεμότητα έναν θάνατο που δεν πρόλαβες να πενθήσεις και μια κακοποιημένη σχέση που αιμορραγεί. Ακόμα όμως ψάχνεις για επιδέσμους Δεν παραλείπω να συλλέγω όλα αυτά τα χρυσόχαρτα που μου χάρισες. Απ’ όπου όμως απουσίαζαν οι καραμέλες Πρέπει επιτέλους να καταλάβεις ότι λειτουργείς μόνον ως δέκτης. Ο πομπός χρόνια τώρα σου φωνάζει «Οut of Order» Γιατί πρέπει να βασανίζεσαι να τυραννιέσαι να υποφέρεις για να ξεφορτώνεσαι όλα αυτά τα χαλίκια που βαραίνουν το μυαλό σου; Για να συντηρείς με τεχνητές αναπνοές το πτώμα της Τέχνης που παράγεις; Ξέρεις πώς είναι να ψάχνεις έναν ομοϊδεάτη για να επικοινωνήσεις; Και τι έχεις άλλωστε να μοιραστείς; Το φθινόπωρο της διαταραγμένης σου σκέψης; Σήμερα θα γίνεις τολμηρή. Κάθε πρωί πετάς το γάντι για να μονομαχήσεις με τη δειλία σου. Δεν ανταποκρίνεται ποτέ στην πρόκληση αλλά παραμένει φυλακισμένη στο πορτραίτο μιας καλοστημένης απάτης Δεν είσαι ποτέ ευχαριστημένη απ’ αυτό που είσαι απ’ αυτό που έχεις απ’ αυτό που κάνεις. Τα κλοπιμαία της ψυχής σου συνεχίζουν να στοιβάζονται στα σεντούκια της ζωής σου. Και κάθε βράδυ χωράς να μπεις στον θαλαμίσκο της δαχτυλήθρας Υποκλίνομαι βαθιά στο συναισθηματικό κενό και στη συνοφρυωμένη ανεπάρκεια που μου χάρισες. Με το μαγικό σου άγγιγμα η παθολογική μου εσωστρέφεια μετατράπηκε σε συγγραφική ακράτεια Όσο για σένα που εισπνέεις καθημερινά τις αναθυμιάσεις των αλυσιδωτών σου νευρώσεων, αρκέσου στις προσωπικές σου εξομολογήσεις σε μια αρσενική πόρνη και στην ασυναρτησία της ηθικής σου. __ Έλσα Κορνέτη "Homo Aquarius" εκδόσεις ΡΩΜΗ, 2024 Η Έλσα Κορνέτη γεννήθηκε στο Μόναχο. Σπούδασε Oικονομικά στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ζει στη Θεσσαλονίκη. Επί είκοσι χρόνια δημοσιεύει ποιήματα, δοκίμια, κριτικά κείμενα, διηγήματα και μεταφράσεις. Ποιήματά της έχουν περιληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί σε έντεκα γλώσσες. Έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία εκ των οποίων τα δέκα είναι ποιητικές συλλογές και συνθέσεις. Τα ποιητικά βιβλία της «Ένα μπουκέτο ψαροκόκαλα» (2009) και «Κονσέρβα Μαργαριτάρι» (2011) ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Το ποιητικό βιβλίο της «Κανονικοί Άνθρωποι με λοφίο και μια παρδαλή ουρά» (2014) τιμήθηκε με το βραβείο «Γιώργος Κάρτερ».