Την εποχή της δεύτερης νεότητας είσαι και δεν είσαι κάτι που θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να είσαι, που θα μπορούσες ή δεν θα μπορούσες να είσαι και τελικά δεν έχει και τόση σημασία αν είσαι ή δεν είσαι ούτε τι θα μπορούσες ή δεν θα μπορούσες να είσαι ούτε τι θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να είσαι γιατί ο κόσμος είναι στρογγυλός δηλαδή: [Because the world is round / it turns me on] Ας χαϊδέψουμε την στρογγυλότητα του κόσμου. Θα ξαπλώσουμε κάτω από το δέντρο και θα κοιτάξουμε τον μπλε ουρανό μέσα από τα κλαδιά. Τις μέρες με αέρα θα καταφύγουμε πίσω από τους βράχους και θα αγαπηθούμε όπως τα ζώα με τρυφερό εγωισμό. ______ Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου «Δεύτερη Νεότητα» Θράκα, 2020 Η Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου είναι ποιήτρια, μεταφράστρια και ερευνήτρια. Στο έργο της, την απασχολούν η παιδικότητα και η έμφυλη εμπειρία, οι θηλυκές και κουίρ γενεαλογίες και αρχεία. Με επίκεντρο τη γραφή και τη διακαλλιτεχνική περιέργεια, εξερευνά τις δυνατότητες της γλώσσας και αναζητά ευκαιρίες για παιχνίδι. Έχει δημοσιεύσει δύο βιβλία ποίησης και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, ποιήματα των Natalie Diaz, Olivia Elias και Anne Waldman στα ελληνικά. Ως συνεργαζόμενη συγγραφέας έχει συμμετάσχει σε καλλιτεχνικά εγχειρήματα και προγράμματα καλλιτεχνικής φιλοξενίας και λογοτεχνικά φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι υποψήφια διδακτόρισσα συγκριτικής λογοτεχνίας με υποτροφία του ιδρύματος Ωνάση. Το πιο πρόσφατο βιβλίο της, Εμείς και ο κόσμος, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Θράκα.