Μ’ ένα χειρόγραφο δυσανάγνωστο αποχαιρέτησαό,τι με κρατάει βαθιά στη γη. Ώρα αναχώρησης 06:30.Χάραμα στρυμωγμένος, στο τρένο με προορισμό την περιοχή Μirogoj της Κροατίας. Στη λίμνη Galovac, ακούγεται μόνο ο ήχος των γλάρωνπου ψάχνουν μανιωδώς τροφή –απέραντο σκοτάδι– είναι μόνο τέσσερις το απόγευμα. Ένα ταξίδι, μπορεί να αποτελέσει ένα διάβημα μοναχικότητας, όπως ένα ποίημα μπορεί να ερμηνεύσει ό,τι ακόμη δεν έχει εξηγηθεί. Την ίδια μοναχικότητα ένιωσε ο εκφωνητής, του μπασκετικού αγώνα«έχει πατήσει γερά και είναι στον αέρα, χαρίζει την νίκη στην ομάδα του» Την πιο μοναχική στιγμή βίωσε εκείνος ο δημοσιογράφοςπου βρέθηκε στην σκηνή του δράματος, στον αυτοκινητόδρομο Α9 που συνδέει την Νυρεμβέργη με το Μόναχο. Την φωνή του την κάλυπταν τα αναφιλητά.«Το κόκκινο αυτοκίνητο καρφώθηκε κάτω από μια νταλίκα» Στο νεκροταφείο του Mirogoj στις 7 Ιουνίου, την νύχταένα ζευγάρι αθλητικών παπουτσιών και μια μπάλα μπάσκετ σχίζουν την ησυχία. Στη μνήμητου Ντράζεν Πέτροβιτς --- Γιάννης Σγουρούδης  - Από την υπό έκδοση συλλογή: «Ο Μότσαρτ στον αέρα», Κάππα εκδοτική  Ο Γιάννης Σγουρούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Εργάζεται ως μάγειρας. Ίδρυσε το ηλεκτρονικό περιοδικό ποίησης «ένα συν ένα». Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Deja vu (Andy’s Publishers, 2014), Η σκάλα δίπλα στη θάλασσα (Εκδόσεις Θράκα, 2015), Η ολοκλήρωση της έλλειψης (Εκδόσεις Κουκούτσι, 2020). Υπό έκδοση στην Κάπα εκδοτική είναι η συλλογή του Ο Μότσαρτ στον αέρα.