το σώμα μου είναι φάμπρικα. το έφερε στην επιφάνεια η βιομηχανική επανάσταση, ο ατμός της κατσαρόλας και τ’ αλάτι στις πατάτες απ’ το φαστφουντάδικο που δουλεύει καθαρίστρια η απέναντι το σώμα μου είναι φαρμακαποθήκη. τζαζμίν αντισυλληπτικά για την κύστη και τη μη κύηση, κολπικά υπόθετα φρέζιντερμ, σαπούνι για την ευαίσθητη περιοχή βατζινέλ, δυο τρία σπασμένα προφυλακτικά τρόγιαν, ντούο, ντούρεξ και μερικές δεκάδες νορλεβό το σώμα μου είναι αγρός. άλλες φορές ζητάς σπορά μα δεν βρέχει, άλλες ξηλώνεις με τα χεριά τις αγριάδες που από λάθος φέρανε στον κήπο τα πουλιά, άλλες απλά το δρέπεις και καμώνεσαι το σώμα αυτό είναι φρούτο. το ρίχνεις απ’ το δέντρο να το φας και αυτό σαν μαρμελάδα στο ψωμί σου απλώνεται, επινοείς πάνω του νόμους, κοστολογείς εισαγωγές κι εξαγωγές το σώμα μου για σένα πάντα εμπόρευμα. κι είναι τριγύρω μου απλωμένα χιλιάδες σώματα νεκρά που απ’ τη δουλειά στην κλίνη περιφέρονται σαν νύφες του θανάτου. ακούνε τις ειδήσεις προσεκτικά, αριθμούν τις μέρες με βοήθεια από εφαρμογές ή φεγγάρια, σκαρώνουν ψέματα για να κοιμούνται μόνες, επιθυμούν σώματα οικεία και ξένα τα σώματα μας είναι μηχανοκίνητα τρένα δε χρειάζονται πια οδηγό, ατμίζουν τσιγάρα άικος βιομηχανικά ή στριφτά, δε σου ζητάν την άδεια στον ήλιο ξαπλώνουν και καίγονται μόνα τους -- Ευσταθία Π. «γνωρίζω αυτές που πλέκουν στη μέση της θάλασσας» εκδόσεις Θράκα, 2022 Η Ευσταθία Π. γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε Φιλολογία και Γενική και Συγκριτική Γραμματολογία. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Γνωρίζω αυτές που πλέκουν στη μέση της θάλασσας κυκλοφόρησε το 2022 από τις εκδόσεις Θράκα, με το ψευδώνυμο τρία έπσιλον. Ποιήματα και μεταφράσεις της έχουν κυκλοφορήσει σε διαδικτυακά και έντυπα μέσα.