Τι έγινε ο γιος του Μανουήλ που σάλταρε θολά μες στη «Μαργκώ» κι έκραζε Βρααας– Βρααας–! Μπουκάλι στη βιτρίνα των μικροαστών– Πού χάθηκε ο Ρήγας μετά τη θέση στην Επενδυτική τοκίζοντας δυο μιλημένες θητείες για να γλιτώσει το τομάρι του; Πού είναι ο Β– που νομίζονταν σκυλί κι έβγαινε στη μάντρα να μυριστεί ψυχές; Κι η Ντένια σε ποια Βάθης στο Λοτζ να πηδιέται; Ότε ο πένης και αδικηθείς κατελήφθη υπό στάσης μανία Ποιος χαφιές σε πληβείο κοστούμι ζάρωνε απ’ οθόνης ν’ αφεθεί ο λαός στην κρατική προστασία–; Το παιδί τσακισμένο – μια φύση αίματα∙ με την γκέτα καταπάνω στο φτωχό σκοτάδι των δοντιών που δεν έλυσε παραφορά: «Καριόλη, μας χωρίζουν δώδεκα χάπια ημερησίως κι ο αέρας του εγκλήματος» Φεγγάρι: θλίψη κόκαλο σε σκοτεινό λιβάδι· κι είπαν: – Ξεμάτωσε από το καμπαναριό στη ρίζα – Δεν πρόλαβε να δράμει ρίγος τ’ όνειρο πάνω στα βλέφαρά του – Κι έγειρε σπλάχνο και πληγή και κόψη ακέφαλο ουρανό από σπασμένο στόμα Εδώ που οι κολασμένοι μας σπαράσσουν μι’ άρρωστη σκηνή∙ εδώ που ιστορία του Κακού είναι ο βίος τους [: πες το και μετάλλαξη της πολιτικής οντολογίας] Και βάπτισαν ίδιο όνομα στον γιο του: ο Βόλια –φτάνοντας στον σταθμό– τράβηξε δυο τρύπες σκούφο μέχρι το σαγόνι κι ενώθηκε με τους εργάτες Κι είπε πως η εξέγερση είναι μια σφάγια πράξη που κομματιάζει πλήθος κραυγή στις λεωφόρους όταν το μένος πληροί κι είναι σκοτάδι 7 Μαρτίου κάτι εκδικεί. κάτι ματώνει αιχμηρά στην κοιλιά των πραγμάτων. σπάζει ο παλιός μου δαίμονας. κι ο διάδρομος: γάζες και μαύρα έντομα. κόρη μου. τρέμω αυτόν που κρέμεται μιαν έρημη γλώσσα των παθών στα γόνατα. λουτρά. ουρητήρια. εδώ. τέσσερις πόρτες σίδερο απ’ το ξυράφι ως τη φωνή του. – Ευχαριστώ Μαριάμ για τον καφέ – Σ’ αυτό το γράμμα είν’ ο πατέρας σου [: κομμένος κάτεργη μία σκηνή όπως τότε στη Μεσσήνη] πέθανε ή γύρνα πίσω. Κι αποβραδίς ο γέρος της άνοιγε νερά: σκοτάδι φύλλωμα και ρίζα φρίκη το ίδιο χώμα – Πότε γλιστράει κάνα ποντίκι στη δεξαμενή – Κι αυτά τα κόκαλα: ποιος ξέρει αν άσπριζαν βουνά όλ’ τον χειμώνα -- ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΒΟΛΙΑ, εκδόσεις Τυπωθήτω, 2015 Ο Μιχάλης Παπαντωνόπουλος είναι Έλληνας ποιητής και μεταφραστής. Γεννήθηκε το 1980 στο Μεταξουργείο. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία. Έχει εργαστεί ως διορθωτής, επιμελητής εκδόσεων, βιβλιοπώλης και κειμενογράφος. Εξέδωσε τα ποιητικά βιβλία Δ (Ερατώ, 2006), Συμεών Βάλας (Μελάνι, 2010), Οι Δώδεκα (Αιγαίον/Κουκκίδα, 2011) και Βόλια (Τυπωθήτω, 2015). Έχει μεταφράσει έργα των Γκέοργκ Τρακλ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Όσκαρ Ουάιλντ, Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, Νοβάλις κ.ά. Έχει συνεργαστεί με το ένθετο «Αναγνώσεις» της εφημερίδας Η Αυγή και με την κυπριακή εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος.