Στον Γιάννη Πατίλη  Τώρα, το χειμώνα  η Αθήνα σάμπως ρούσικη πολιτεία  δεν έχουν άδικο που τη λεν μικρό leningrad  που τη λεν πόλη των ποιητών κ’ εδώ  όπως στο leningrad  (κ’ ίσως καμιά δυό πόλεις ακόμα στον κόσμο)  ακόμα  οι  άνθρωποι (πολλοί)  ζουν με την ποίηση  γράφουνε  στίχους  διαβάζουνε  στίχους  κυκλοφορούνε  (από χέρι σε χέρι)  πλακέτες  λογοτεχνικά μαγκαζίνα  χειρόγραφα  στίχους  απαγγέλουνε  εκ περιτροπής  συχνά στις βεγγέρες τους  σε σπίτια και στα καφέ-μπαρ  σε κάθε ευκαιρία  στα μικρά και μεγάλα τους γλέντια  στους γάμους  στα χαμάμ  στα πατσατζίδικα της παλιάς αγοράς  και κάθε λογής καταγώγιο όπου μαζεύονται  μεθοκοπάνε  γύρω στη φωτιά  τους στίχους τους καίνε  κλαίνε  γελάνε  γελάνε και κλαίνε  και καβγαδίζουνε κ’ είσαι  στις συντροφιές τους πάντα ευπρόσδεκτος φτάνει (εννοείται)  να ξέρεις να πίνεις  και να εχτιμάς το ωραίο · τις νύχτες, μες στη σιγαλιά  ακόμα  ακούς εδώ πέρα τις  νοσταλγικές μελωδίες κάποιον  (που παίζει)                       γ ρ α φ ο ν τ ε ό ν… ___ Θεόδωρος Μπασιάκος « ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ  Τραγούδια για γραφομηχανή και τσιγγάνικη ορχήστρα» – Εκδόσεις ΠΛΑΝΟΔΙΟ, 2006 Ο Θεόδωρος Μπασιάκος γεννήθηκε το 1963 και πέθανε το 2020. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά ήδη απ’ τη δεκαετία του ’80. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Μαύρα μάτια, Τραγούδια για γραφομηχανή και τσιγγάνικη ορχήστρα, στις εκδόσεις του περιοδικού Πλανόδιον, το 2006. Συνήθως όμως, κυκλοφορούσε τα ποιήματά του εκτός εμπορίου, σε αυτοσχέδιες φωτοτυπημένες εκδόσεις ή τα δημοσίευε στο διαδίκτυο. Αυτοσχέδιες συλλογές: Μικρό Παρίσι, ποιήματα 1985-2007, Jam Session στο αμέρικαν μπαρ (2007),  Αμαζόνιος (2008), Αγγούρια και μαργαρίτες (Άπαντα τ. 1, 2015), Μπασιάκ Θεόδωρος ο γκαν-γκαν (Άπαντα τ. 2, 2015), Νυχτερινό καφενείο και άλλα ποιήματα (Άπαντα τ. 3, 2015), Τα γαλλικά μου τραγούδια (Άπαντα τ. 4, 2015). Η χρήση της λέξης «Άπαντα» είναι ένα αυτοσαρκαστικό σχόλιο του ποιητή απέναντι στο έργο του. Ένα ειρωνικό νεύμα απέναντι στην αγωνία να μην πάει τίποτα χαμένο απ’ όσα έχουμε γράψει. Το 2017 κυκλοφόρησε σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου μια επιλογή ποιημάτων του με τον τίτλο Κούκου Νιάου από τις εκδόσεις Ενδυμίων, η οποία διατίθεται ελεύθερα στο διαδίκτυο. Η ποίησή του αντλεί απ’ τον αναρχισμό και το κίνημα του dada, τόσο σε κάποιες όψεις της γραφής του, όσο και στην αίσθηση που κυριαρχεί στα ποιήματά του, πως η πραγματικότητα είναι ολότελα λάθος και πως η τέχνη δεν πρέπει να είναι μια πρακτική διαχωρισμένη από τη ζωή.