* Πριν έξι χρόνια σε τούτο το σημείο έπεσε ο Παύλος Φύσσας. Δούλευε στα σίδερα κι όταν τον αποσύρανε στην ανεργία πίστεψε στη δύναμη των στίχων του. Έτσι έγινε ένας απ’ τους στόχους των μαύρων γιων του χάους. * Τότε δούλευα με σύμβαση εξάμηνη στην καθαριότητα του μουσείου. Όσο ξέπλενα τον κουβά, σκεφτόμουν: Είμαστε απλήρωτοι, αξίζει με τα ίδια σου τα χέρια τα ίχνη σου να σφουγγαρίζεις; * Οι καταθέσεις λένε πως το χάος πλήρωνε αδρά τους γιους του ώστε να χτυπάνε όσους απεργούν κι επισκευάζουν τα καράβια του. * Ακούστε τη μάνα πόσο φωτεινά μιλάει, ακούστε την πελώρια κραυγή της, ναι, θα μπορούσε να ’χε πεθάνει. * Εκείνη την ημέρα – λίγο μετά τα μεσάνυχτα ο Φύσσας είχε φτάσει στο πιο δύσκολο σημείο. Έτσι επέλεξε να ζήσουνε οι φίλοι. Ήξερε πως δεν παίρνουν από λόγια γι’ αυτό πιάστηκε στα χέρια − προτού πέσει, είδε: ν’ αρπάζουν το τιμόνι οι παραγωγοί. Η Ελλάδα ξεκόλλαγε από τη λάσπη. * Την επομένη διάβασα στην εφημερίδα: Ήταν ένας συμφώνησαν οι αστυνόμοι και με τα δυο του χέρια είχε τρεις-τέσσερις αρπάξει Ήταν ένας σκεφτόμουνα οπότε για φαντάσου τι μπορούμε να κάνουμε εφόσον ανοίξουμε τις μάντρες με τα σίδερα και στήσουμε ξανά τα σωματεία. ______ Παναγιώτης Μηλιώτης Λιώνουν με τις μπότες το χορτάρι Εκδόσεις Ενύπνιο 2021 Ο Παναγιώτης Μηλιώτης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Μια ανάσα δρόμο (Ars Nocturna, 2013), για την οποία του απενεμήθη το βραβείο Γιάννη Βαρβέρη της Εταιρείας Συγγραφέων 2014, τη συλλογή με τίτλο Το σκίτσο στη ντουλάπα (Θράκα, 2017) και τη συλλογή με τίτλο Λιώναν με τις μπότες το χορτάρι (Ενύπνιο, 2021). Ποιήματα και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά και έντυπα περιοδικά.