Το να ζεις σ' ένα γυάλινο σπίτι, είναι σίγουρα μια επαναστατική αρετή. ΒΑΛΤΕΡ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ Θέλω να ακούσεις τα τραγούδια μου ομοίως γυάλινα σαν τα τζαμάκια ρολογιού χειρός κι ορθάνοιχτα στόματα παιδικά που κάνουνε μπούκωμα ένα κομμάτι κύματος του Ιουλίου Να τα ακούσεις τα τραγούδια όταν αφήνεις στο ρωσικό το κομοδίνο –φτιαγμένο λες από αγόρια εχέμυθα– πεταμένη τη μπλούζα σου μετά το σεξ Να σε πάω μπορώ στη Μόσχα του ‘26 και να έχω τα μάτια μου στο μάλλινο σακάκι που φορά ο Μπένγιαμιν στο λάουντζ όταν διαβάζει κάτω απ’ του Λένιν την κορνίζα και την ταπετσαρία με τη χάρτινη φασαρία των χελιδονιών. Είσαι για σκανταλιά; Ήθελα –που έχουμε ίδια στρογγυλά γυαλιά– να του τα πάρω και να τρέξω μαζί σου στους διαδρόμους με τις μισάνοιχτες μπλε κόκκινες και ροζ πόρτες των δωματίων όπου μπορεί να δούμε ξαπλωμένους τους βουδιστές μετά το γενικό συνέδριο των κοινοτήτων τους. Αυτοί που έχουν πάρει τον όρκο εκείνο να μην κλείνουνε ποτέ την πόρτα. Έτσι λοιπόν εντελώς αδιάκριτα και γυμνά τραγούδια ζώντας στα γεμάτα την εποχή τους δίχως να φοβούνται να πουν τα λόγια τους ρητά ούτε όταν βλέπουν καθαρά την ορεινότητα του μέλλοντος. Μου λες ότι εκτίθεμαι απορίας άξιο πώς τα μοιράζομαι όλα αυτά Αλλά σου αρέσουν τόσο οι εκδρομές ___ Κουτσοδόντης Νικόλας «Ίσως φύγεις στο εξωτερικό» Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ, 2024 Ο Νικόλας Κουτσοδόντης γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα απο Ανδριώτες γονείς. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο πανεπιστήμιο και συμμετείχε στο ποιητικό εργαστήρι του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Η πρώτη του ποιητική συλλογή, Χαλκομανία (Εκδόσεις Εντύποις, 2017), ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή του περιοδικού Αναγνώστης. Το 2018 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στον ποιητικό διαγωνισμό «Γιώργος Ν. Κάρτερ» του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη (εξ ημισείας με την Λένια Ζαφειροπούλου). Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά.