Πού και πού, να,

ξέρεις, έτσι, για λίγο

μηρυκάζω τις στιγμές του παρελθόντος, αναμασώντας τους πετρόχτιστους περιπάτους, τα δάκρυα στα μάγουλα, τις ισπανικές συγχορδίες και τα ρυθμικά και παθιασμένα ποδοβολητά, τη χαρτογράφηση των σωμάτων, τα παρθενικά τάνγκο σε ταράτσες με θέα πότε το τσιγγάνι- κο βουνό και πότε την Αλάμπρα, τους αγνούς ειλικρινείς ντροπαλούς και βαθύτατα ερωτικούς αυτούς χορούς, την ποίηση του κρεβατιού, τα σκοτεινά παραμύθια του πάρκου, τις αιματη- ρές κι ερωτικές ταυρομαχίες, τις καλοκαιρινές μακαρονάδες, τα χρώματα τα πινέλα και τους καμβάδες και μακέτες και ρούχα πεταμένα στο πάτωμα και ντουζιέρες να αχνίζουν και φωτο- γραφίες προσωπικές και απρόσωπες, στιγμιότυπα άυλα και υλικά, τετράδια αναμνήσεις συγκινήσεις, σεντόνια ξέστρωτα ευωδιαστά και ιδρωμένα,