(εμένα λένε κυνηγό) Αφού καλά-καλά συλλογιστήκαμε  Να μείνουμε ή να φύγουμε για χώρες μακρινές  Το κρίναμε στο τέλος περιττό  Τώρα ν’ αποφασίσουμε - Όλα  αυτά τα ‘χουνε άλλοι καθορίσει  Ας πούμε μοίρα θεϊκή, εκείνη με το άχτι  (τυφλή κατά πολύ), ένα κοπάδι αποδημητικά  τον ίδιο δρόμο αφελή πάντα ακολουθώντας,  Κάποτε κι ο καιρός -  Όπως βροχή  μιαν άλλη συνοδεύοντας  από γη άγονη το τελευταίο χώμα ληστεύει  Υπάρχουνε στα πρόσωπα  κάποιες παράξενες σκιές, σημάδια κουρασμένα που  βγαίνουνε τις νύχτες σιωπηλά - σαν κυνηγοί  σε άτακτη διάταξη  Και ζουν ανάμεσά μας  Κάτι βουβά παράπονα που από χρόνια κείτονται  (σαν να πεθαίναμε πρώτου να γεννηθούμε)  ‘Ετσι παράξενα ηχούν τα βήματά τους - Μπορείς  ωστόσο να ελπίζεις  Θα φύγουμε μια μέρα προς τον νότο  Για μακρινά ταξίδια και για τάφους  Από τα βράδια του βορρά ως τις μεγάλες λίμνες  Πεθαίνουν τα πουλιά πριν από τα φτερά τους. __ Καραγιαννίδου Ειρήνη «Συρτός στα τρία» - Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ,  2023 Η Ειρήνη Καραγιαννίδου  γεννήθηκε στη Δράμα. Σπούδασε Νομική και ζει στη Θεσσαλονίκη.