Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που όταν θέλουν να πουν κάτι θα αναφερθούν σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό Κάθε κάθε φορά που βγαίναμε η συζήτηση θα κατέληγε στα διαβάσματά του «Έχω διαβάσει αυτό Έχω διαβάσει εκείνο» Ήταν ο τρόπος να πει αυτό που ήθελε Ήταν καλό παιδί σε γενικές γραμμές αλλά ο καθένας μας έχει τα θεματάκια του Άρχισε να μου λέει για τη γυναίκα για το παιδί του Ότι είχαν δοκιμαστεί αρκετά με τη γέννησή του + μια λοίμωξη που ακολούθησε Μετά μου είπε ότι ετοιμάζει άλλο παιδί Τον ρώτησα πως τόση βιασύνη Μου είπε για να έχει παρέα το μικρό Στην πραγματικότητα είμαστε πάντα μόνοι του είπα ειδικά όσο μεγαλώνει η παρέα τόσο πιο μόνοι νιώθουμε Δεν έδωσε σημασία επέμεινε όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά Μετά μου απάντησε όπως τα μοντέλα όταν τα ρωτάνε πως νιώθουν με τον ερχομό του παιδιού «κατάλαβα ότι δεν είμαι το κέντρο του κόσμου + δεν στρέφονται όλα γύρω από εμένα» «Εσύ;» με ρώτησε «πώς νιώθεις με το παιδί;» «Mου έδειξε πόσο είμαι Πόσο βρόμικος Πόσο σάπιος Πόσο σκάρτος Με νίκησε με την αλήθεια του» Αμέσως ζήτησε λογαριασμό Δεν είχε ψηλά Κέρασα εγώ ___ Σταύρος Καμπάδαης «Τα σκυλιά συνεχίζουν να είναι πιο τίμια από σένα»- Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ, 2019 / ΕΝΥΠΝΙΟ, 2021 Ο Σταύρος Καμπάδαης γεννήθηκε το 1975 στο Αννόβερο και ζει στην Αθήνα. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές.