Και ξαφνικά, έμαθαν τη λέξη «όχι»: προβάρεται στα πεζοδρόμια, ματώνει τους τοίχους με χρώμα, μεταδίδεται από συσκευή σε συσκευή σαν δασική πυρκαγιά, σηκώνει λάβαρα, ξεσκεπάζει ονόματα. Αφτιά και στόματα ανοίγουν παράθυρα, σαν αυλαίες. Μα εκεί, μέσα στη θύελλα των στολισμένων με οργή προσώπων, των γυαλισμένων περιοδικών και συνθημάτων, πνιγμένα βλέμματα, κατεβασμένοι ψίθυροι που δεν τους πίστεψαν σύντροφοι και συντρόφισσες – θορύβησαν με τον θρήνο τους τη Θεία Λειτουργία της επανάστασης! Κι έτσι, πατώντας στις μύτες κι ακονίζοντας όλες τις ψυχές μας, τριγυρνάμε οι αδέσποτες γάτες στην παγκόσμια γειτονιά. --- Ξένια Καλαϊτζίδου «Δαιμονισμένες» Εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες, 2023 Η Ξένια Καλαϊτζίδου γεννήθηκε στην Πένζα της Ρωσίας ως Ξένια Σορόκινα και ζει στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός ΑΠΘ. Είναι μεταφράστρια, αρθρογράφος και ποιήτρια. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Ήρωες άχαρων πόλεων, 2015 (Ένεκεν), Τα Ψυχομετρικά, 2019 (αυτοέκδοση), Δαιμονισμένες, 2024 (Ακυβέρνητες Πολιτείες), και τα βιβλία δοκιμίων: Λευκές νύχτες και μελανά όνειρα, δοκίμια ρωσικής λογοτεχνίας, 19ος-20ος αιώνας, 2023 (Γράφημα), Το στάδιο του καλειδοσκοπίου: για μια οριακή φαινομενολογία, 2024 (Υψικάμινος). Μεταφραστικά της έργα: Λέων Τολστόι, Η δουλεία της εποχής μας. Το κράτος, 2021 (Πανοπτικόν – συμμετοχή), Ανθολογία, Ο θάνατος ερχόταν προς το μέρος μου πετώντας. Ποιητές και ποιήτριες από τη Ρωσία και την Ουκρανία κατά του πολέμου, 2022 (Ακυβέρνητες Πολιτείες), Αλεξάντρ Γκριν, Καράβια στο Λις και άλλα διηγήματα, 2023 (Τύρφη), Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Λευκές νύχτες, 2024 (ΑλΔε), Όλγα Φαντέγιεβα, Το νερό, 2025 (Καστανιώτης), Άλλα Γκορμπουνόβα, Τέλος του κόσμου, αγάπη μου, 2025 (Καστανιώτης).