τα κορίτσια της Κυριακής φοράνε το καπέλο τους και βγαίνουνε βόλτα στα φαστφουντάδικα για λίγες αλμυρές πατάτες έχοντας πρώτα γλύψει τα πεζοδρόμια απ’ το μηδέν στο σπίτι την προηγούμενη νύχτα έχοντας αγαπήσει και απορριφθεί μεταξύ τρεις με πέντε μετά στα πόδια τους κοιμήθηκε το ζώο με τη βαριά ανάσα που πρόσμεναν στο λαιμό τους τα κορίτσια της Κυριακής κόβουν βόλτες στα παλιατζίδικα ψάχνουν φωτογραφίες ευτυχισμένων γιών πεθαμένων γαμπρών ή ενός λυπημένου εργάτη που επειδή η δουλειά στο εργοστάσιο ήταν σκληρή πήρε απόφαση και έφυγε στα καράβια κι έστειλαν τη φωτογραφία του: Moν Aμούρ – απ’ αυτό το λιμάνι που όπου να ‘ναι θα ‘φτανε ο κυκλώνας και θα το βύθιζε μια για πάντα το σαπιοκάραβο τη φθαρμένη ζωή που κρατούσε τα κορίτσια της Κυριακής μετά απ’ όλα αυτά έχουνε την καρδιά να τρώνε γλυκό κουταλιού να κυλάει στο χειλάκι τους το σιρόπι ο ήλιος να παίζει απάνω του και το γλυκό το βύσσινο να μοιάζει αίμα και δεν καταλαβαίνεις: μάτωσαν ή κάποιον έχουν δαγκώσει σταυρώνουνε τρεις φορές τα πόδια νωχελικά ύστερα σηκώνονται περνάνε μέσα από παζάρια και φωνές την ώρα που σβήνουν πετούν τη γόπα τους μπαίνουν στο λεωφορείο χαζεύουν την Πατησίων που αποκαλύπτεται γυρνούν στο σπίτι και δεν τα βλέπει κανένας πια και δεν ξέρουμε αν είναι πλάσματα υπαρκτά ή αν είναι το μάθημα που μαθαίνει ο κόσμος που έψαξε το Σάββατο να βρει τι είναι ζωή κορίτσια της Κυριακής δαγκωμένες σκύλες που ημέρεψαν απ’ τα βάσανα σήμερα που είναι Κυριακή σας αγαπώ αγαπήστε με - κάπως ν’ αντέξουμε τη μέρα αυτή ώσπου να έρθει η ματαίωση το βράδυ ___ Κατερίνα Ζησάκη «Μισέρημος» - Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2018 Η Κατερίνα Ζησάκη γεννήθηκε το 1984 στον Πυργετό Λάρισας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Μανδραγόρας. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές: Ιστορίες απ' το ονειροσφαγείο, (Μανδραγόρας, 2014) και Μισέρημος (Μανδραγόρας, 2018), Χωρίς Εαυτό (Έρμα, 2022)