Θα σε περιμένω στη γωνία Τοσίτσα και Πατησίων θα φοράω μαύρα, όπως πάντα. Δεν θα έχω κινητό μαζί μου. Στείλε τις γάτες στη μάνα μου και κάνα δυο πράγματα για να μας θυμάται. Μην πάρεις τίποτα μαζί σου. Να φορέσεις κι εσύ μαύρα στα έχω κρεμάσει στην πόρτα του δωματίου. Την πόρτα μην την κλειδώσεις και τα κλειδιά άφησέ τα πάνω της. Άφησε κι εσύ το κινητό σου. Θα βρεθούμε στις 9. Θα είναι η πρώτη μας συνάντηση ελεύθεροι. Μη λησμονήσεις τίποτα και μην κοιτάξεις πίσω σου. Μη φοβάσαι θα είμαστε πάντα εγώ κι εσύ. Αυτή τη φορά χωρίς δεσμά, χωρίς πρέπει. Θα σε περιμένω στη γωνία Τοσίτσα και Πατησίων. Θα φοράω μαύρα, όπως πάντα. Θα περπατήσουμε όλη την Αθήνα μέσα σε αυτά τα ερωτικά της φώτα ελεύθεροι. Δεν θα χρειαστεί να ξαναζήσουμε πνιγμένοι και παγιδευμένοι με τη σκέψη μας στο αύριο. Ο θάνατος έτσι κι αλλιώς παραμονεύει. Όλα είναι εφήμερα όλη μας η ζωή μια στιγμή ένα πέρασμα από εδώ. Μη σε τρομάζει τίποτα θα είμαστε πάντα εγώ και εσύ. Δεν θα πνίγουμε πια τους λυγμούς μας στο μαξιλάρι θα είμαστε έξω και θα σκοτώνουμε αυτούς που δολοφονούν. Τώρα πια θα φωνάζουμε θα βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια δεν θα υπάρχει τοίχος θα ζούμε μέσα στην ωμή και βίαιη αλήθεια. Θα σε περιμένω στη γωνία Τοσίτσα και Πατησίων θα φοράω μαύρα, όπως πάντα. Όχι, δεν θα αποξενωθούμε πάντα θα υπάρχει η κατάλληλη η πιο ερωτική η πιο ρομαντική στιγμή μέσα στις φωτιές, μέσα στους καπνούς, μέσα στις φωνές πάντα θα υπάρχει η στιγμή που θα ερωτευόμαστε ξανά από την αρχή που θα φιλιόμαστε και ο κόσμος θα βουβαίνει. Όχι, εμείς δεν είμαστε φονιάδες φονιάδες είναι αυτοί που δηλητηριάζουν κάθε μέρα τον ουρανό που κοιτάμε τα παιδιά που γεννάμε. Εμείς θα τους σκοτώσουμε όλους αυτούς τους φονιάδες. Εμείς θα σώσουμε τον ουρανό τα παιδιά. Μην τρομάζεις, θα είμαστε πάντα, εγώ κι εσύ. Εσύ θα σκάβεις τους λάκκους τους κι εγώ θα τους σκοτώνω εξ επαφής να βλέπω τον τρόμο στα σιχαμένα μάτια τους τον τρόμο που τόσους αιώνες σπέρνουν. Θα σε περιμένω στη γωνία Τοσίτσα και Πατησίων στις 9 θα φοράω μαύρα, όπως πάντα. Θα ‘ναι η πρώτη μας νύχτα για την υπόλοιπη ζωή μας ελεύθεροι. -- Πόππη Δέλτα - «Οι ευαίσθητοι δεν θα επιβιώσουνε εδώ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ Κενότητα, 2025 Η Πόππη Δέλτα γεννήθηκε το 1983, ζει στην Αθήνα, σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία και συμμετέχει στην συλλογικότητα Κενό Δίκτυο. Η πρώτη της ποιητική συλλογή έχει τον τίτλο «Δολοφονία εκ προμελέτης» - εκδόσεις Κενότητα (2019)