Πλατεία Συντάγματος το βράδυ. Παιδιά παίζουν πετροπόλεμο μ’ αστέρια, μωρά τρώνε ροζ σύννεφα τυλιγμένα σε ξυλάκι και κλαίνε να τα ακούσουν οι γονείς τους που έχουνε πεθάνει – βουλιάζει η Αμαλίας απ’ το βάρος των νεκρών. Ένας φοιτητής πιο πέρα αρπάζει την Πανεπιστημίου και τη χτυπά σαν ζώνη πάνω στη Βουλή, τρέχει μετά γελώντας στη σκηνή στο κέντρο της πλατείας. Μπλε άνθρωποι εκεί ανοίγουν κεφάλια γέρων με μαδέρια, από κάτω αμέτρητοι οι ακρωτηριασμένοι χειροκροτούν, α, κοίτα τι ωραία που το έπαιξε! Θα βγάλουν και τα μάτια τους σε λίγο, δεν θα προλάβουν να δουν τα νήματα να φυτρώνουν απ’ τους ώμους τους και να χορεύουν στους ανθρώπους, δεν θα προλάβουν να δουν τους γέρους να γίνονται φαντάσματα. Για μένα δεν χρειάζεται το θα, ήδη δεν με βλέπουν –χιλιάδες οι στραμμένες πλάτες– που κλοτσώ τα περιστέρια. __ Γκέζος Χρήστος Αρμάντο «Ανεκπλήρωτοι φόβοι» - Πολύτροπον, 2012 Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος γεννήθηκε στη Χιμάρα το 1988 και μεγάλωσε στη Σκάλα Λακωνίας. Είναι απόφοιτος της Σχολής Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών του ΕΜΠ. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "Ανεκπλήρωτοι Φόβοι" από τις εκδόσεις Πολύτροπον (Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2013), το μυθιστόρημα Η Λάσπη (υποψήφιο για το Athens Prize of Literature 2015) και τη συλλογή διηγημάτων Τραμπάλα, από τις εκδόσεις Μελάνι.