Μ’ αρέσουν οι γυμνές κορφές του βουνού Όταν τις φωτίζει ο ήλιος. Μ’ αρέσουν και οι έρημοι δρόμοι, Μ’ αρέσουν και οι άδειες πλατείες, Μ’ αρέσουν τα πεσμένα φύλλα στα σκιερά μονοπάτια, Ανάμεσα στους τάφους, Στα νεκροταφεία. Μ’ αρέσει και η ησυχία. Μ’ αρέσουν τα πουλάκια Όταν προσγειώνονται ανάλαφρα Και όλο τσιμπολογάνε · Κι ας κάνουν φασαρία. Μ’ αρέσουν και τα χρώματα Που παίρνουν τα σύννεφα Όταν γέρνει ο ήλιος. Μ’ αρέσει και το χιόνι Που χάνεται στη θάλασσα. Μ’ αρέσουν και οι πένθιμες κωδωνοκρουσίες · Των καμπανών της ελευθερίας. Μ’ αρέσουν και οι χειμώνες, Μ’ αρέσει και η άνοιξη, Μ’ αρέσουν τα φθινόπωρα, Μ’ αρέσουν τα καλοκαίρια. Μ’ αρέσουν τα λουλούδια με τα έντονα χρώματα Όταν τα περιτριγυρίζουνε ζουζούνια · Και όλο ζουζουνίζουν. Μ’ αρέσει και η κυρία μου Όταν με γυροφέρνει ήσυχα, Χωρίς να κάνει φασαρία. Τώρα όμως συγχωρήστε με Πρέπει να πάω για ύπνο. (Ξέχασα όμως να πω ότι μ’ αρέσουν και τα πλοία και αυτά που έρχονται και αυτά που φεύγουν. Κυρίως όμως αυτά που φεύγουν. Κι ανοίγονται σιγά σιγά στο πέλαγος, σφυρίζουν) και βουλιάζουν μετά από λίγο.) ____ Παναγιώτης Γαλανόπουλος- «Στα Κάγκελα κ.α. Ποιήματα»- Εκδόσεις ΣΜΙΛΗ, 2016 Ο Παναγιώτης Γαλανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε στο ΕΜΠ και εργάσθηκε ως Πολιτικός Μηχανικός. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία ποίησης: Τραίνα στο σκοτάδι κ.α. φωτεινά ποιήματα, Απόπειρα, 2012, Στο διάβολο κρύβουνε τις λεπτομέρειες (το φίδι ποίημα), Κουκούτσι, 2015 Στα κάγκελα κ.α. ποιήματα, Σμίλη, 2016, α/δ Τρύπες, Σμίλη, 2017, 300 μικροποιήματα (ένα μεγαλοποίημα), Ενύπνιο, 2020.