Σε είδα στον ύπνο μου σε άδεια πόλη γνώριμη από κάποια παλιά εκδρομή μας μου είπες: «είμαι χρόνια εδώ γιατί δεν ήρθες;» ξέρω δεν είχες πυξίδα ούτε φωτοβολίδες δεν είχες όπλο για να χτυπήσεις ή να χτυπηθείς κι εγώ δεν είχα έτσι δεν βρεθήκαμε στο θάνατο ούτε στη ζωή όταν η αλήθεια εκπυρσοκρότησε πάντα εκείνη κρατούσε το όπλο μένει η φωτογραφία μας με τον θαμπό ουρανό καρτ ποστάλ σέπιας απ’ το τελευταίο ταξίδι εσύ γελάς θριαμβευτικά κι εγώ σε κρατώ αλά μπρατσέτα με το ρολόι λάφυρο στην άκρη της μανσέτας μου όπως στις παλιές οικογενειακές φωτογραφίες αυτή την ωρολογιακή βόμβα μού έδωσε μόνο ο χρόνος για όπλο ώρα ακόμα νωρίς που σύντομα θα βραδιάσει μα εμείς δεν το ξέρουμε χαμογελάμε επίσημα με τον εκρηκτικό μηχανισμό που επιδεικνύω εγώ χαζός με υπερηφάνεια μοντέλα ατσαλάκωτα αλλοτινών εποχών ίσως ποζάρουμε στολισμένοι σε κάποιο φωτογραφείο του 1900 που πια δεν θυμόμαστε ίσως δεν είναι παρά ένα χάρτινο φόντο ο ουρανός όπως όλα αύριο κάποιος θα την κοιτάξει αδιάφορα και θα πει: «Ήτανε όμορφοι και χαμογελούσαν» σκέφτηκα να στην ταχυδρομήσω μα δεν ήξερα διεύθυνση έγραψα: «ημέρα και αιτία θανάτου: αδιευκρίνιστες» και την έκλεισα στο ντουλάπι οι άλλοι είπαν πως πέσαμε θύματα μιας ανυπομονησίας εκρηκτικής κι έβαλαν την υπόθεσή μας στο αρχείο εγώ πιστεύω πως πεθάναμε νωρίτερα από εξοστρακισμό Αθήνα, Δεκέμβριος 2008 _______ Ελένη Γαλάνη- Παρκούρ / Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2012 Η Ελένη Γαλάνη σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία τέχνης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην Σορβόννη/Paris I (Παρίσι) και μουσειολογία στην Ecole du Louvre (Παρίσι) και στο Universidad Autonoma de Barcelona. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Παρκούρ (Γαβριηλίδης, 2012), Terrarium, το πείραμα του Ward (Μελάνι, 2014), Το ανατολικό τέλος (Μελάνι, 20017), Οξυγόνο δύο (Ρώμη, 2023) και Η Κόρη του Μινώταυρου - Έντεκα ποιήματα για την Λεονόρα κι ένα γράμμα (Σμίλη,2025)