Άχρονη λευκή η πολιτεία Σου, τυλιγμένη στο χάραμα. Τους άστεγους υποτακτικούς μετρώ κάτω από τη γέφυρα, κρεμάμενοι σταλακτί- τες. Φέρουν λωρίδες σάρκας χιαστί, το λειψό δέρμα τραβούν, τη δια- φάνεια να κρύψουν. Ψήγματα πόνου οι μορφασμοί τους. Oι προσευ- χές τους χιονονιφάδες που χαϊδεύουν το πρόσωπό μου, σαν τρυφερή παλάμη τα βλέφαρά μου κλείνουν. Να μην κοιτώ. Μες στην ομίχλη η γέφυρα εμπρός μου μισή, σαν πλάνη αιωρεί- ται. Το ποτάμι άηχο, ξεβράζει στις όχθες ματωμένα κομποσκοίνια. Ποτάμι ιδρώτα ενός κόπου χωρίς επιβράβευση. Μυρίζει άνθρωπος. Στους πρόποδές Σου συσπώμαι. Σαν πληγή με θωρείς. Κάθαρση με ονομάζεις κι εγώ καθρέφτισμα. Διάβασε το όνομά Σου στο σύρσιμό μου. Δες μέσα από τα μάτια μου. Ζευγάρια μάτια του ενός. ___ Αρχιμανδρίτη Θ. Μαρία «Πουέντε» - εκδ. Πόλις, 2020 Η Μαρία Θ. Αρχιμανδρίτη γεννήθηκε το 1981. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε μάρκετινγκ και εξειδικεύθηκε στις Βαλκανικές Σπουδές. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ ποίησης. Το πρώτο της βιβλίο, Η μοναξιά της καμπύλης (Κέδρος, 2015), ήταν υποψήφιο για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή της Εταιρείας Συγγραφέων (Βραβείο εις μνήμην Γιάννη Βαρβέρη), καθώς και για το κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.